Geld op tafel, maar de zekerheid waar de huurmarkt op wacht blijft uit

In de Prinsjesdagplannen voor 2027 trekt het kabinet €500 miljoen over vijf jaar uit voor een objectsubsidie van €10.000 per middenhuurwoning. Daarmee moet het verkopen van huurwoningen worden afgeremd en investeren in middenhuur weer aantrekkelijker worden.

Op papier een stap in de goede richting.

Maar over de voorwaarden is nog niets duidelijk. Welke woningen komen in aanmerking? Geldt de regeling voor nieuwbouw, transformatie én bestaande woningen? En wanneer gaat deze daadwerkelijk in?

Tegelijkertijd blijft het belangrijkste probleem voor particuliere verhuurders opnieuw liggen: box 3.

Het kabinet heeft geen overeenstemming bereikt over een oplossing en schuift een besluit naar verwachting door naar de Voorjaarsnota van 2027. Voor vastgoedbeleggers blijft daarmee onzeker hoe hun vastgoed straks wordt belast.

En precies daar zit het probleem.

De verhuurmarkt heeft niet alleen behoefte aan een financiële prikkel, maar vooral aan duidelijkheid over de regels waarbinnen voor de lange termijn geïnvesteerd moet worden.

Een subsidie van €10.000 kan de rekensom verbeteren. Maar zolang de fiscale onzekerheid blijft bestaan, verandert er niets aan het fundamentele probleem dat investeerders terughoudend maakt en verhuurders ertoe brengt woningen te verkopen.

Wie de middenhuur daadwerkelijk wil versterken, moet daarom verder kijken dan alleen een subsidie.

Zonder stabiel en voorspelbaar beleid blijft het dweilen met de kraan open.